1 november komt eraan. Allerheiligen, zo heet de dag. De dag waarop we met z’n allen bloemen naar de begraafplaatsen dragen, hoewel velen van ons dat ook al een dag of paar dagen vroeger doen. Zo ging ik ook op stap, vanmorgen.
Vanmorgen ging ik naar de begraafplaatsen waar mijn familieleden begraven liggen. Dat zijn er best wat. Al van heel jongs af aan werd ik geconfronteerd met de heel rauwe kant van het leven. Jaarlijks naar de begraafplaats gaan met emmers om de graven te poetsen en bloemen om er nadien bij te zetten heeft me lange tijd weinig tot niets gezegd.
De afgelopen jaren is dat anders moet ik toegeven. Hoe meer verbinding ik met mezelf kon voelen, hoe meer oog ik kon hebben voor de schoonheid en warmte van dit ritueel. Nu maak ik met de grootste zorg en liefde de graven schoon en terwijl ik dat doe, denk ik terug aan de herinneringen die we samen delen. Vroeger kon ik enkel huilen. Tranen van overspoeling. Of als de tranen niet kwamen terwijl we op de begraafplaats waren, dan steevast als ik terug thuis was.
Binnen een paar dagen mag ik in naam van Balancio opnieuw gedichten, teksten en verhalen voordragen op de begraafplaats in Nederbrakel. Vorig jaar was ik er ook. Ik herinner me dat het koud was en dat het tegelijk de warmste 1 november was die ik ooit meemaakte. De hele begraafplaats werd gekleurd door bloemen, er klonk muziek en niemand werd vergeten; er waren rondleidingen langs graven om het verhaal van de overledene te vertellen.
Ik dacht bij mezelf: mooier dan dit kan het niet worden. Overledenen herdenken en eren terwijl er evenzeer ruimte is voor verdriet, verlies én troost. Want het kan en mag er zijn, allemaal, op hetzelfde moment. Dat ik dankbaar ben, dat denk ik ook, nog zowat elke dag. Dat ik het werk mag doen dat ik doe. Want zonder liefde is er geen rouw. En zonder rouw geen liefde. Het gaat hem altijd om liefde. De liefde die was en de liefde die blijft. Voor altijd, want dat mag!
Kom op 1 November naar de Begraafplaats in Nederbrakel tussen 16.00 en 18.00. Tussen 16.00 en 17.00 zijn er begeleidingen op de begraafplaats langs graven met de verhalen van de overledenen. Tussen 17.00 en 18.00 is er een bezinningsmoment met muziek en poëzie. Ik hoop van harte je te mogen ont-moeten.